Een rookmelder (ofwel brandmelder), is een instrument dat alarm slaat na detectie van rookdeeltjes. Deze kleine rookdeeltjes kunnen wijzen op een (beginnende) brand. Er zijn verschillende soorten rookmelders, namelijk; een brandgasmelder, hittemelder, optische rookmelder, optische puntrookmelder en lijnmelder.
De optische rookmelder is de meest gebruikte vorm van rookmelding. Het signaal is waarneembaar door gehoor of zicht.
Een aantal landen heeft reeds wetten ingevoerd met betrekking tot rookmelders. Het is vereist dat in nieuw gebouwde woningen tenminste één rookmelder per verdieping aanwezig is. In 1987 was in ongeveer 9% van de huishoudens een rookmelder aanwezig. In 1998 was dat gestegen tot 75% van de huishoudens. Het aantal doden als gevolg van brand is gedurende deze periode afgenomen met 40%.
Een rookmelder in een woning is vereist in de volgende situatie. Als de loopafstand: "toegang van de verst gelegen gebruiksruimte" tót de "toegang van de woning" meer dan 15 meter is.
Plaatsing van de rookmelder
Rook is lichter dan lucht en zal daarom een ruimte van boven naar beneden vullen. Om rook tijdig te ontdekken dient een rookmelder zo hoog mogelijk in een ruimte te worden bevestigd, bijvoorbeeld aan het plafond. Het aantal melders hangt af van de te bewaken oppervlakte en de hoogte van het plafond. Indien gekozen wordt voor thermische melders zijn bij een zelfde oppervlakte meer detectiepunten nodig dan bij gebruik van rookmelders.
|
